Është një ndër poezitë më legjendare të poetit të madh, Dritëro Agolli, e cila dihet nga të gjithë brezat e shqiptarëve.
Është një poezi, një këngë dhe vargje që s’do harrohen asnjëherë nga i madhi Dritëro. Kolosi i letra shqipe ka lënë kështu një arkiv të madhe, një pasuri të vlefshme për artin shqiptar.
KETU S’DO JEM
Ketu s’do jem do jem larguar
Ne toke I tretur si te tjeret
Ne kafenene e preferuar
Nuk do me shohin kamarieret
Dhe neper udhet ku kam ecur
S’do ndihet kolla ime e thate
Mbi varrin tim do te rrije I heshtur
Nje qipariz si murg I ngrate
Ti do trishtohesh atehere
Se s’do me kesh ne dhome te gjalle
Dhe kur ne xham te fryje ere
Do qash me eren dalengadale
Por kur te jesh merzitur shume
Ne raft te librave kerkome
Aty do jem I fshehur une
Ne ndonje fjale a ndonje shkronje
Mjafton qe librin pak ta heqesh
Dhe un do te zbres do t’vi prane teje
Ti si dikur me mall do qeshesh
Si nje blerim pas nje rekeje.
