Lëngjet në bark, kur duhet ta kërkoni ndihmën urgjente

Prania e lëngjeve në bark mund të mos jetë menjëherë kërcënuese për jetën, por nëse nuk trajtohet, mund të çojë në komplikime shumë të rrezikshme.
Grumbullimi i lëngjeve në zgavrën e barkut, i njohur si ascit, është shpesh shenjë e problemeve serioze shëndetësore, siç janë ciroza e mëlçisë ose dështimi i zemrës.
Shumë njerëz shpesh e lidhin fryrjen e barkut me një fryrje të zakonshme pas një vakti të bollshëm, por kjo shenjë ndonjëherë mund të fshehë një gjendje shumë më të rrezikshme.
Termi mjekësor për grumbullimin e lëngjeve në zgavrën e barkut është “ascit”, i cili ndodh kur lëngu mblidhet në hapësirën midis dy shtresave të membranës që vesh organet e barkut.
Dallimi midis fryrjes së zakonshme dhe ascitit është jashtëzakonisht i rëndësishëm, pasi fryrja e zakonshme është një problem i përkohshëm i tretjes, ndërsa asciti zakonisht tregon një sëmundje të rëndë themelore.
Fryrja e zakonshme shpesh ndryshon gjatë ditës dhe mund të përmirësohet pas zbrazjes së zorrëve. Nga ana tjetër, asciti shkakton një fryrje të vazhdueshme të barkut, e cila nuk largohet vetvetiu dhe kërkon vlerësim mjekësor profesional.
Një nga pasojat më serioze është peritoniti spontan bakterial – një infeksion i rrezikshëm i lëngut të akumuluar.
Njohja e ascitit në fazën e tij më të hershme mund të jetë mjaft sfiduese, pasi format e lehta shpesh kalojnë plotësisht pa u vënë re.

Lexo edheÇfarë ndodh në organizëm kur hamë shumë hudhër? Këta persona duhet të kenë kujdes
Ndërsa lëngu vazhdon të grumbullohet, barku fryhet dukshëm dhe pacienti përjeton presion të konsiderueshëm.
Një nga shenjat më të dukshme është shtimi i shpejtë në peshë gjatë një periudhe të shkurtër.
Aktivitetet e përditshme, të tilla si përkulja, bëhen jashtëzakonisht të dhimbshme, dhe lëngu gjithashtu mund të bjerë, duke shkaktuar ënjtje në këmbë.
Shfaqja e verdhëzës, e shoqëruar me urinë të errët dhe jashtëqitje shumë të zbehtë, është një tregues i qartë i sëmundjes së avancuar të mëlçisë që kërkon vëmendje të menjëhershme mjekësore.
Testet e pamjeve, të tilla si ultratingulli, shpesh rekomandohen për të ofruar një vlerësim të saktë të sasisë së saktë të lëngut të akumuluar në bark.
Nëse medikamentet nuk japin rezultatet e dëshiruara, pacientëve u kryhet paracenteza terapeutike, një procedurë që mundëson heqjen e sigurt të disa litrave lëng në një seancë të vetme.





