Gazi natyror në Kosovë, çfarë parasheh strategjia e qeverisë dhe çfarë po kërkohet nga partnerët ndërkombëtarë

Diskutimet për zhvillimin e gazit natyror në Kosovë janë intensifikuar ditëve të fundit, duke u lidhur si me orientimet strategjike të vendit për siguri energjetike, ashtu edhe me qëndrimet dhe mbështetjen e partnerëve ndërkombëtarë, përfshirë Shtetet e Bashkuara të Amerikës, të cilat kanë nxitur vazhdimisht diversifikimin e burimeve të energjisë në rajon dhe ndërlidhjen me tregjet evropiane të gazit.

Në diskursin diplomatik dhe energjetik, gazi natyror shihet si një element i rëndësishëm për uljen e varësisë nga burimet ekzistuese dhe për forcimin e stabilitetit energjetik në Kosovë dhe rajon. Në këtë kuadër, mbështetja e partnerëve strategjikë ndërkombëtarë konsiderohet si faktor kyç për zhvillimin e infrastrukturës së re energjetike dhe integrimin rajonal.

Këto zhvillime përputhen me Strategjinë e Energjisë së Republikës së Kosovës 2022–2031, e cila parasheh për herë të parë zhvillimin e sektorit të gazit natyror në vend. Sipas këtij dokumenti, Kosova aktualisht nuk ka infrastrukturë të gazit dhe nuk e përdor këtë burim energjie, por synon ndërtimin gradual të një sistemi të ri të transmisionit dhe shpërndarjes së gazit.

Strategjia parasheh që zhvillimi i gazit të realizohet përmes krijimit të rrjetit të brendshëm të gazsjellësit dhe lidhjes me rrjetet rajonale. Si opsione kryesore të furnizimit përmenden lidhja me Gazsjellësin Trans-Adriatik (TAP), përmes Shqipërisë ose Maqedonisë së Veriut, si dhe përdorimi i terminaleve të gazit të lëngshëm (LNG) në rajon.

Dokumenti thekson gjithashtu rëndësinë e interkoneksionit rajonal dhe bashkëpunimit me vendet fqinje, me qëllim integrimin e Kosovës në tregun evropian të energjisë dhe krijimin e një sistemi më të qëndrueshëm energjetik.

Sipas vlerësimeve të strategjisë, ndërtimi i infrastrukturës së gazit natyror mund të zgjasë rreth 7 deri në 9 vjet, duke përfshirë fazat e planifikimit, ndërtimit dhe lidhjes me rrjetet rajonale.