Pas 20 vitesh nën hijen poshtëruese të pjesës dërrmuese të zyrtarëve të LDK-së, si dhe nën stigmën përçmuese të po të njëjtëve që kanë fituar vota në kurriz të viktimizimit të atyre që njohën institucionet politike dhe ushtarake te dala nga 2 Korriku dhe 7 Shtatori i vitit 1990, më në fund del në pah dhe fiton terren edhe pjesa me meritore e lëvizjes qytetare të viteve ’90 – krahu ushtarak.
Nuk mund të pretendojnë se kanë krah lufte vetëm PDK, AAK e NISMA, si dhe lëvizjet tjera gjysmë e puro bolshevike. Kjo u dëshmua në Prizren, me fitoren e një ushtaraku, në njërën prej degëve më të mëdha të LDK-së, në nivel vendi.
Prandaj, urime Anton Qunit!
Turp për eliten intelektuale të LDK-së, që kanë lejuar pushtimin e lëvizjes së parë dhe më të madhe anti-komuniste në Ballkan, nga grupet kriminale dhe klanet e hapura mafioze, të cilat veprojnë thuajse duar-lirë me planet e tyre të errëta për të shkatërruar gjithë atë që është ndërtuar me shumë mundë për 30 vjet rresht.
Marre deri në palcë kapësve të shumicës së degëve të LDK-së, që në vazhdimësi i kanë shpërfillur e nënçmuar ish-ushtarët e Kolonel Ahmet Krasniqit, madje duke i porositur që të mos shfaqen dhe të mos tregojnë se kanë qenë pjesë e organizimeve të atëhershme institucionale.
Absurd i llojit të vet për këto grupe “zbuluese” e “kundër-zbuluese”, që nuk lanë intrigë e shantazh pa bërë, madje pa pasur kriter të përzgjedhjes së bashkëpunëtorëve të tyre në këto punë, në mënyrë që t’i përmbysnin e t’i syrgjynosnin larg e më larg strukturat e përgatitura në nivelet më të larta akademike dhe profesionale, e që njihnin për të parin e tyre një komandant suprem, hierarki kjo e sanksionuar me kushtetutë dhe e zbatuar me devotshmëri prej tyre.
/Adem Breznica, ish-ushtar i MMRK/
