Një strukturë gjigante nën Tokë po lëviz drejt New Yorkut, shkencëtarët zbulojnë edhe një kolonë misterioze nën Connecticut

Një masë e pazakontë shkëmbinjsh të nxehtë, me gjerësi rreth 400 kilometra, që ndodhet thellë nën verilindjen e Shteteve të Bashkuara, vazhdon të tërheqë vëmendjen e gjeologëve. Studimet e fundit kanë zbuluar pranë saj edhe një strukturë tjetër misterioze që shtrihet qindra kilometra në thellësi të Tokës.

E njohur si Northern Appalachian Anomaly (NAA), anomalia përbëhet nga material shkëmbor jashtëzakonisht i nxehtë i vendosur nën rajonin e New England.

Një studim i vitit 2025 sugjeroi se kjo masë po lëviz ngadalë drejt jugperëndimit, me një shpejtësi prej rreth 19 kilometrash në një milion vjet. Nëse kjo lëvizje va

Pra, pavarësisht titujve dramatikë, nuk bëhet fjalë për një rrezik të afërt për qytetin apo banorët e tij.

Imazhet më të detajuara deri më tani

Studiuesit kanë përdorur valët sizmike të krijuara nga tërmetet e largëta për të ndërtuar imazhe tredimensionale të strukturave që ndodhen thellë nën sipërfaqen e Tokës.

Teknika, e njohur si tomografi sizmike, funksionon në mënyrë të ngjashme me një skaner CT në mjekësi.

Në vend të rrezeve X që kalojnë përmes trupit të njeriut, shkencëtarët matin shpejtësinë me të cilën valët e tërmeteve kalojnë nëpër shtresat e ndryshme të planetit.

Shpejtësia e tyre ndryshon në varësi të temperaturës, dendësisë dhe përbërjes së shkëmbinjve, duke u lejuar studiuesve të krijojnë një lloj harte të brendësisë së Tokës.

Sipas analizave, NAA shtrihet afërsisht 60 deri në 200 kilometra nën sipërfaqe dhe duket se kufizohet kryesisht në mantelin e sipërm.

Zbulohet një kolonë e pazakontë nën Connecticut

Surpriza më e madhe erdhi nga një strukturë tjetër që u shfaq në të dhënat sizmike.

Nën Connecticut, pranë masës së nxehtë, studiuesit identifikuan një kolonë të ngushtë dhe pothuajse vertikale që depërton shumë më thellë në mantel.

Ndryshe nga NAA, e cila i ngadalëson valët sizmike, kjo kolonë i lejon ato të kalojnë më shpejt se zakonisht.

Ky ndryshim sugjeron se struktura mund të përbëhet nga material më i ftohtë dhe më i dendur sesa shkëmbinjtë përreth.

Kolona mund të shtrihet deri në rreth 660 kilometra nën sipërfaqen e Tokës, afër fundit të së ashtuquajturës zonë tranzitore të mantelit.

Ajo nuk është një tunel apo një hapësirë bosh brenda Tokës. Bëhet fjalë për një vëllim tridimensional shkëmbor që dallon nga materiali përreth për shkak të mënyrës se si valët sizmike kalojnë nëpër të.

A është një pjesë e kontinentit që po fundoset?

Një nga shpjegimet kryesore është se kolona mund të jetë një fragment i litosferës kontinentale – shtresa e fortë që përfshin koren dhe pjesën më të sipërme të mantelit.

Sipas kësaj hipoteze, një pjesë e bazës së kontinentit mund të jetë shkëputur dhe të ketë filluar të fundoset për shkak të peshës dhe dendësisë së saj.

Ky proces njihet si delaminim litosferik.

Nëse kjo ka ndodhur, material më i nxehtë dhe më i lehtë nga thellësitë e mantelit mund të jetë ngritur për të zëvendësuar fragmentin e humbur, duke kontribuar në krijimin e masës së nxehtë që sot identifikohet si NAA.

Mund të jetë edhe një “rrip transportues” gjigant nën Tokë

Ekziston edhe një shpjegim tjetër.

Masa e nxehtë dhe kolona e ftohtë mund të përfaqësojnë dy anë të të njëjtit sistem të madh të konvekcionit të mantelit.