Vargëzimet për fëmijë që përmbajnë stereotipe mbi moshën duhet të përdoren vetëm në mësime historie, sipas një eksperti, sepse ato përhapin imazhe negative për të moshuarit.
Kirsty Ketley, specialiste për prindërimin nga Surrey, argumenton se duhet të prezantohen versione moderne që tregojnë plakjen në mënyrë më pozitive.
Kjo vjen pas një studimi të fundit që zbuloi se më shumë se gjysma e tregimeve tradicionale që përmendin moshën përmbajnë stereotipe negative.
Për shembull, “I Know an Old Lady Who Swallowed a Fly” sugjeron një rënie të aftësive mendore, ndërsa “Desperate Dan” lë të kuptohet mungesa e higjienës personale, thonë studiuesit.
Madje, ata argumentojnë se “The Old Woman Who Lived in a Shoe” tregon një qasje të ftohtë dhe të pakujdesshme ndaj prindërimit.
Ketley pajtohet me këto gjetje dhe shkruan në Instagram:
“Ne duhet patjetër të sfidojmë stereotipet mbi plakjen.
Fëmijët ndërtojnë kuptimin e tyre për botën nga këto tregime të vogla dhe të përsëritura. Nëse e vjetra gjithmonë lidhet me paaftësi apo konfuzion, kjo do të formojë perceptimin e tyre.
A nuk do të ishte më e arsyeshme të prezantojmë vargëzime më moderne që reflektojnë plakjen – dhe botën moderne në përgjithësi – në një mënyrë më pozitive? Dhe t’i mbajmë ato tradicionale vetëm si pjesë e historisë kulturore?”
Studimi, botuar në revistën JMIR Aging, analizoi 735 vargëzime për fëmijë të ndryshme. Nga ato që përmendnin moshën, 59% e bënin këtë në mënyrë negative. Studiuesit e quajnë vargëzimet për fëmijë “artefakte kulturore të fuqishme që formojnë mënyrën e të menduarit”, dhe sugjerojnë që fëmijët të kenë qasje në tregime më të sakta dhe më nuancuara për të moshuarit.
Dëmtues fizikë
Vargëzimi i njohur “It’s Raining, It’s Pouring” përmend një burrë të moshuar që godet kokën dhe “nuk mund të ngrihej në mëngjes”, duke sugjeruar se ai është fizikisht i dobësuar.
Dëmtues mendor
Në “I Know an Old Lady Who Swallowed a Fly”, gruaja e moshuar gëlltit një miza, pastaj një merimangë, një zog, një mace, një qen, një dhi, një lopë dhe një kalë.
Studuesit argumentojnë se natyra e përsëritur dhe absurde e veprimeve të saj tregon mundësinë e rënies së aftësive mendore.
Në vargëzimin “Old Mother Hubbard”, plakja përshkruhet si kohë harrese, pasi personazhi viziton disa dyqane, por duket se harron të blejë ushqimin e qenit të tij.
E pakujdesshme me higjienën
Në “Desperate Dan”, plakja lidhet me pakujdesi: personazhi është një “plak i përgjumur”, lahet në tigan dhe i kreh flokët me këmbën e një karrigeje, duke treguar neglizhencë ndaj higjienës personale dhe mundësisht konfuzion ose demencë.
E pakëndshme
“The Old Woman Who Lived in a Shoe” tregon një nënë të varfër dhe të mbingarkuar me fëmijë që jeton në një këpucë gjigante. Pjesa ku u jep atyre lëng pa bukë dhe i rreh të gjithë tregon një qasje të ftohtë ndaj prindërimit.
E pakujdesshme dhe impulsive
“Old Mother Leary” tregon një imigrante irlandeze në Chicago që supozohet se shkaktoi Zjarrin e Madh të vitit 1871 për shkak të lopës së saj. Personazhi përshkruhet si impulsiv dhe kënaqet me kaosin e krijuar.
Studimi përfundon se prania e stereotipeve negative mbi moshën në më shumë se gjysmën e vargëzimeve ngrit shqetësime për ndikimin e tyre tek besimet e fëmijëve.
Nga ana tjetër, rreth një e treta e vargëzimeve ofron portrete pozitive të plakjes, duke treguar urtësi, dashamirësi dhe gëzim, ose e prezantojnë plakjen si pjesë natyrale të jetës. /GazetaExpress/
