Adem, dua të të shoh, kam si peng e më thahet fyti

Poezi nga Abdullah Zeneli

Adem
Sa herë vij në Tiranën time
Dua të të shoh
Kam si peng e më thahet fyti
Fjalët nuk dalin
Po shkrimi fundja mjafton
A nuk thotë edhe ltini
Shkrimi mbetet fjalët i merr era
Siç mbeti flijimi yt
Në altarin e lirisë
Adem
Je njeriu i parë
Që dua të takoj
Adem
Pikat e shiut me lotët më ngatërrohen
Nuk dinë asgjë kalimtarët e rastit
Përse më bëhen bashkë dënesjet e gulçimi
Adem
Ika
Do të kthej prapë se nuk mundem pa ty
Pa shkëlqimin tënd
ADEM