Shkruan Osman Musliu
Zoti e meshiroft dhe e shpërbleftë me xhenetin e Tij. Sa here kam ndejtur me te me ka mbushur emocione e vullnet. Me ka dashur e e kam dashur. Nuk po di fjale ta përshkruaj jetën e tij sepse me duket se asnjë fjale s’do e përshkruante atë ideal e sakrifice te tij. Por me duket se një poezi e Naimit sikur është shkruar pikërisht për bacën Adem. Po ua përcjelle disa vargje:
Për ju do të rri të tretem,
Asnjë çikë të mos mbetem,
Të digjem e të qan me lot,
Se dëshirën s’e duronj dot.
Unë zjarrit nuk i druhem
Dhe kurrë s’dua të shuhem,
Po të digjem me dëshirë,
Sa të munt t’u ndrinj më mirë.
Kur më shihni se jam tretur,
Mos pandehni se kam vdekur;
jam i gjall’ e jam ndë jetë
jam në dritët të vërtetë,
Unë jam në shpirtin tuaj,
Mos më kini për të huaj,
M’është falurë durimi,
Andaj po digjem si trimi,
Zoti na bashkoftë ne xhennet baca Adem!
