Azizi, 28-vjeçar, nëse jo njëjtë atëherë jeton edhe më keq se shumë sirianë në qytetin e shkatërruar dhe të rrethuar të Aleppos në Siri. Meqë nuk gëzon të drejtën as në ndihma sociale, ai nuk ka bukë për t’u ngopur, nuk ka shtrojë e as mbulojë. Azizi thotë se nuk është Kosovë, sepse shteti nuk bëri asgjë për të
Kënga e tij ndihet edhe më larg se në Prekaz, aty ku komandanti legjendar i UÇK-së ndryshoi historinë e popullit shqiptar të Kosovës. Secilën fjalë të këngës ai e përfundon me një “hej” të gjatë e kumbuese, që ta ther shpirtin. Kur ia jep këngës nëpër rrugët e Skenderajt, ai nuk e sheh askënd, edhe po ta përshëndesësh ai nuk përgjigjet, vetëm ecën dhe këndon. Ai del nga strofulli i tij në një hapësirë të gjerë përbrenda palestrës në ndërtim të sporteve në qytetin e Skenderajt vetëm kur ka uri, shkon nga një furrë në tjetrën, nga një qebaptore në një tjetër apo nga një gjellëtore në tjetrën nëse dikush do të bëjë “rahmet” t’ia japë një copë buke.
E aty ku strehohet ai është shumë më keq sesa një kasolle e një qeni që ka të zotin e pasur. Të paktën, qeni i të pasurit ushqehet me kohë, besa i qesin edhe mish, ushqimin e ka sikurse të zotët e shtëpisë, ndërsa ai ndodh që të mos ketë bukë për të ngrënë edhe me 2-3 ditë./zeri.info/
